درباره شورای ملی مقاومت

در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ ، سالروز قیام مردم ایران در حمایت از دکتر محمد مصدق، و یک ماه پس از آغاز اعدامهای دستجمعی مخالفان تشکیل شورای ملی مقاومت توسط آقای مسعود رجوی، رهبر وقت سازمان مجاهدین خلق ایران، در تهران برای ائتلاف همه نیروهای دمکراتیک مخالف رژیم ولایت فقیه به منظور سرنگونی این رژیم و استقرار دمکراسی در ایران اعلام شد.

 

سال هزار و سیصد و هشتاد و هشت

با گسترش خیزشهای مردمی, حکومت آخوندها کنترل و سرکوب شهرها را که تاکنون به عهده نیروی انتظامی رژیم بود به طور رسمی به سپاه پاسداران و بسیج ضدمردمی واگذار کرد.. پاسدار احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی آخوندها, در همین رابطه اعلام کرد نقش سپاه پاسداران و بسیج در امنیت داخلی تقویت میشود و گفت ” با توجه به این که سپاه و بسیج نقش مهمی در به کارگیری نیروهای مردمی دارند قرار شد با تقویت این نیروها بخش فرهنگی, اجتماعی و امنیت مردمی که باید منجر به امنیت پایدار شود توسط این دو نهاد پیگیری شود”(خبرگزاری حکومتی ایرنا ۷ فروردین). قبل از این نیز پاسدار رادان، قائم مقام فرمانده نیروی انتظامی رژیم،از «واگذاری امنیت محله‌ها به بسیج» خبر داده بود. 

در سال گذشته ایرانی مردمِ بجان‌آمده، بیش از ۷ هزار بار در برابرِ آخوندها برخاستند. در ایوانِ غرب و مریوان، قیامهای خونین بپا کردند. کارگران. بازاریان. معلمانِ صدها رشته حرکت اعتراضی برپا کردند و دانشجویان در دانشگاههای سراسر کشور  پیوسته در اعتراض بودند.

 پاسدار جعفری، سرکرده سپاه پاسداران، در روز ۲۱بهمن ماه، طی سخنانی با ابراز نگرانی نسبت به خیزشهای سالهای ۷۸،۷۹و ۸۰  در تهران گفت: آن صحنه‌ها، صحنه‌های بسیار سختی بود..ما نباید بگذاریم در آینده چنین گردنه‌های حساس و خطیری برای انقلاب پیش بیاید. وی افزود:”به قول امام,ما از تهدیدات خارجی نمی‌ترسیم؛ هراس ما از داخل بود» (خبرگزاری ایسنا:۸۷۱۱۲۱).

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

 ۹فروردین۱۳۸۸)۲۹مارس۲۰۰۹)