درباره شورای ملی مقاومت

در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ ، سالروز قیام مردم ایران در حمایت از دکتر محمد مصدق، و یک ماه پس از آغاز اعدامهای دستجمعی مخالفان تشکیل شورای ملی مقاومت توسط آقای مسعود رجوی، رهبر وقت سازمان مجاهدین خلق ایران، در تهران برای ائتلاف همه نیروهای دمکراتیک مخالف رژیم ولایت فقیه به منظور سرنگونی این رژیم و استقرار دمکراسی در ایران اعلام شد.

 

 برای سرپوش گذاشتن بر جنایت علیه بشریت، فشار مضاعف بر روی ساکنان و انحراف اذهان از مسأله مبرم امنیت در لیبرتی.

مقاومت ایران در ارتباط با آلبانی چهار ماه است در انتظار انتقال کسانی است که اسامی آنها را بارها برای UNHCR و امریکا ارسال کرده است.

مارتین کوبلر در روز یکشنبه ۲۷اسفند (۱۷مارس) در نامه یی به خانم مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران، تلاش کرده است در نهایت فرصت طلبی اقدام انساندوستانه نخست وزیر آلبانی مبنی بر پذیرش پناهندگی ۲۱۰ تن از ساکنان لیبرتی را به جیب خود ریخته و در آستانه اجلاس شورای امنیت برای سرپوش گذاشتن بر جنایت علیه بشریت در لیبرتی که خود تسهیل کننده آن بوده است، مورد سوء استفاده قرار دهد.

علاوه براین او می‌خواهد با عادی جلوه دادن اوضاع بر روی ساکنان فشار مضاعف وارد کند تا مسأله مبرم امنیت دستجمعی در لیبرتی را که از هر سو مورد تهدید است، فراموش کنند.کوبلر در همین رابطه با وقاحت به خانم رجوی نوشته است به ساکنان لیبرتی «دستور» دهد مصاحبه های پیشین را از روز یکشنبه ۲۷اسفند از سر بگیرند.

در پی شهادت هشتمین نفر از ساکنان در اثر حمله موشکی ،بیش از ۳۰۰۰ تن از ساکنان در یک نامه مشترک به دبیر کل بان‌کی مون که روز گذشته ارسال شد، نوشتند:

-«۳۵ روز پس از حمله موشکی به لیبرتی و درحالیکه تهدیدهای رژیم ایران و ایادی و مزدورانش در عراق برای حملات بعدی علیه لیبرتی ادامه دارد، دولت عراق در قبال کمترین اقدام حفاظتی در کمپ کارشکنی می‌کند. از جمله اجازه ورود حتی یک تی‌وال را هم نداده و همچنین از انتقال جلیقه ها و کلاههای حفاظتی ما از اشرف جلوگیری می‌کند».

-«همزمان با ورود ساکنان به لیبرتی در فوریه ۲۰۱۲ و در هفته های بعد از آن نیروهای عراقی با شتاب و با به ‌کار گرفتن جراثقالهای متعدد به طور شبانه روزی، به رغم اعتراضات ساکنان، در مجموع ۱۷۵۰۰ عدد تی وال را از لیبرتی خارج کردند و بنگالهای آسیب پذیر را در مقابل هرگونه حمله یی عامدانه بی سپر گذاشتند. شکی نیست که هدف رژیم ایران وحکومت عراق گرفتن تلفات بیشتر از ما درحملات بعدی است. ژنرال جیمز جونز مشاور سابق امنیت ملی پرزیدنت اوباما تأکید می‌کند که شرایط کمپ لیبرتی بدتر از زندان گوانتانامو است (سی ان ان- ۱۱ مارس ۲۰۱۳).

پس از حمله موشکی، بیش از یکماه است که ما بارها تکرار کرده ایم مبرمترین مسأله کنونی ما تإمین فوری امنیت است. ادامه مصاحبه ها در لیبرتی و متد بازاسکان قطره‌یی که منطبق با خواست رژیم ایران است راه حل مسأله مبرم امنیت دستجمعی ما نیست. هر وجدان منصفی تأیید می‌کند که از قضا این کار خطرات را بر روی اکثریت عظیمی که برای طولانی مدت در لیبرتی باقی می مانند، افزایش می‌دهد. این، حقیقت را پرده پوشی می‌کند و چنین جلوه می‌دهد که گویا همه چیز نرمال است و امور در مسیر درست پیش می‌رود. هیچیک از ما این متد غیرشرافتمندانه که زندگی سایرین را بیشتر به خطر می‌اندازد، نمی پذیرد».

-« امنیت ما می تواند با انتقال سریع همه ما به امریکا ولو به طور موقت تأمین شود. دولت آمریکا با تک تک ما توافق امضا کرده و در ازای گرفتن سلاحهای ما مسئولیت حفاظت ما را تا فرجام نهایی برعهده گرفته است. وزارتخارجه آمریکا در اطلاعیه ۲۹ اوت ۲۰۱۲ خود نیز بار دیگر بر تعهد دولت آمریکا در مورد «سلامت و امنیت ساکنان طی پروسه بازاسکان آنها به خارج از عراق» تأکید کرد. در غیر این صورت تنها راه، بازگشت فوری ما به اشرف است. چون مساحت آن ۸۰بار از لیبرتی بزرگتر است و دارای ساختمانهای بتونی است که خودمان ساخته ایم، و از این رو از امنیت نسبی بیشتری برخوردار خواهیم بود. آلودگی محیط و وضعیت فوق العاده غیربهداشتی در لیبرتی به خاطر خرابی سیستم فاضلاب و سرریز شدن منابع، شیوع بیماریهای عفونی ، محاصره و بحران پزشکی، ضرورت انتقال ساکنان به اشرف را مضاعف می‌کند. ادامه پروسه پناهندگی و انتقال به کشور ثالث که در لیبرتی به خون کشیده و غیرممکن شده است، می تواند در اشرف ادامه پیدا کند».

مقاومت ایران دیروز با قدردانی از اقدام انساندوستانه دولت آلبانی و نخست وزیر پریشا خاطرنشان کرد: پذیرش ۲۱۰تن از ساکنان لیبرتی از سوی دولت آلبانی که کوبلر می‌خواهد آن را از معجزات خود جلوه بدهد موضوع تازه یی نیست. این توافقی است که به هنگام دیدار سکرتری کلینتون از تیرانا در نوامبر گذشته بر روی آن توافق شده بود و در همین رابطه، آمباسادور فیرید، روز ۲۲نوامبر به نماینده ساکنان اشرف و لیبرتی نوشت:

«همانظور که ممکن است شنیده باشید، دولت آلبانی به طور خصوصی تأیید کرده که آماده است باز اسکان ۲۱۰تن از ساکنان قبلی اشرف را بپذیرد. کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد در حال آماده سازی ارجاع به دولت آلبانی است و محتمل است که با رهبران کمپ لیبرتی برای گفتگو در این باره تماس بگیرد.

من امیدوارم و انتظار می رود که رهبران کمپ لیبرتی و رهبری شخص شما از این خبرها استقبال کند و به طور کامل به کمیساریا برای انجام این جا به جایی مهم همکاری کند.

من از شما و مجاهدین خواستارم که این پیشنهاد را علنی نکنید، اما بی سر و صدا با کمیساریا همکاری کنید که افرادتان عراق را به سلامت برای یک زندگی بهتر ترک کنند.

همکاری مجاهدین در انجام موفقیت آمیز این تلاش برای انتقال به آلبانی سایر دولتها را برای پذیرش سریعتر جابه جایی ساکنان قبلی اشرف تشویق می کند.

پس از توافق دولت آلبانی با پذیرش ۲۱۰ نفر، نمایندگان ساکنان و مقاومت ایران در ۸ژانویه به تیرانا رفتند.آنها خواستار پذیرش تمام ساکنان لیبرتی در آلبانی شدند و به‌طور مکتوب به دولت آلبانی تضمین دادند که همه هزینه ها را در مورد افراد انتقالی مورد توافق طرفین تقبل خواهند کرد.

آنها همچنین لیست اسامی کسانی را که خواهان تسریع در انتقال آنها بودند به نخست وزیر پریشا تقدیم کردند. این لیست از آذرماه ۹۱ (دسامبر۲۰۱۲ ) تا کنون بارها برای کمیساریای عالی پناهندگان و مقامات امریکایی ارسال شده است. تا کنون بیش از ۲۰۰۰ نفر از ساکنان لیبرتی بارها مصاحبه شده اند و پروسه پناهندگی آنها به پایان رسیده است.

همچنانکه استراون استیونسون پرزیدنت هیأت رابطه با عراق در پارلمان اروپا در روز ۶ اسفند ۹۱ (۲۸فوریه) به دبیر کل بان‌کی مون نوشت: برای حل مسأله مبرم امنیت «فقط دو راه متصور است.یا ساکنان همگی ، بدون استثنا به طور موقت به محلی در امریکا یا یک کشور اروپایی منتقل شوند یا به اشرف بازگردانده شوند تا از آنجا باز اسکان شوند. در هر دو راه حل، دو عنصر حیاتی است: اول، راه حل باید شامل همه، بدون هیچ استثنایی بشود. دوم، سریع بودن. نباید با گفتگوهای بیحاصل و ادامه روند قبلی وقت تلف کرد تا فاجعه بعدی فرصت وقوع پیدا کند».

 دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۲۷اسفند۱۳۹۱ (۱۷ مارس ۲۰۱۳)