درباره شورای ملی مقاومت

در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ ، سالروز قیام مردم ایران در حمایت از دکتر محمد مصدق، و یک ماه پس از آغاز اعدامهای دستجمعی مخالفان تشکیل شورای ملی مقاومت توسط آقای مسعود رجوی، رهبر وقت سازمان مجاهدین خلق ایران، در تهران برای ائتلاف همه نیروهای دمکراتیک مخالف رژیم ولایت فقیه به منظور سرنگونی این رژیم و استقرار دمکراسی در ایران اعلام شد.

 

 از نظركنوانسیون چهارم ژنو و اساسنامه دادگاه بین المللی جنایی، این محاصره جنایت جنگی است.

دولت عراق در یك اقدام ضد انسانی و جنایتكارانه بیش از دو هفته است به بهانه های واهی از ورود دارو و مواد غذایی به داخل كمپ جلوگیری می‌كند. بسیاری از مواد غذایی ضروری در كمپ به اتمام رسیده و یا رو به اتمام است و بیماران با كمبود داروهای مورد نیاز مواجه هستند.

 علاوه بر این نیروهای عراقی به طور سیستماتیك در انتقال بیماران به بیمارستان كار شكنی می‌كنند. در یك نمونه اخیر در روز 25 اسفند (16 مارس) به هنگام خروج آمبولانس از كمپ از همراهی دو تن از مترجمان با بیماران جلوگیری كردند و پس از دو ساعت و تعویض مترجمان آمبولانس كمپ را ترك كرد اما به دلیل تأخیر برخی از بیماران قرارهای پزشكی خود را از دست دادند و بدون نتیجه بازگشتند.

محاصره غذایی شیوه جدید شكنجه و اذیت و آزار ساكنان لیبرتی به دستور رژیم ایران است. محاصره پزشكی 5 ساله نیز كه اكنون ابعاد بیشتری به خود گرفته تا كنون باعث زجر كش شدن 18 تن از ساكنان شده است.

پورفسور ژان زیگلر، عضو كمیته مشورتی شورای حقوق بشر ملل متحد، در یك كنفرانس در مقر ملل متحد در ژنو در روز  14 مارس 2014 ضمن تشبیه محاصره لیبرتی با مناطق تحت محاصره سوریه گفت: «بر اساس ماده 54 كنوانسیون چهارم ژنو گرسنگی دادن شهروندان به عنوان یك اقدام جنگی ممنوع است» و «معاهده رم كه پایه دادگاه بین المللی جنایی است، تصریح می كند اقدام عمدی برای گرسنگی دادن شهروندان به عنوان روش جنگی، با محروم كردن آنها از اقلامی كه برای زنده ماندن ضروری است، یك جنایت جنگی است» وی با اشاره به محكومیت شارل تیلر، توسط دادگاه ویژة ملل متحد به خاطر جنایت جنگی در گرسنگی دادن ساكنان 4 شهر در لیبریا در سال 2008 گفت: «این جنایت جنگی ظاهراً به دست سران كشورهای منطقه رواج پیدا كرده، جنایتكاران تمام عیار، مثل رژیم بشار اسد، رژیم ایران و  رژیم مالكی در مورد لیبرتی باید الان افشا شوند».

علاوه بر این،  این محاصره جنایتكارانه نقض آشكار یادداشت تفاهم 25 دسامبر2011 میان ملل متحد و دولت عراق است كه تصریح می كند «دولت عراق تسهیل خواهد كرد و به ساكنان اجازه خواهد داد به خرج خودشان، وارد قراردادهای دو جانبه با پیمانكاران برای ارائه الزامات زندگی و الزامات، مانند آب، غذا، ارتباطات، نظافت، و تجهیزات حفظ و بازسازی شوند» و «به ملل متحد اجازه خواهد داد كه بر وضعیت حقوق بشر و انساندوستانه .... نظارت كند و پروسدورهایی را برای گزارش شكایات تنظیم كند».

این محاصره همچنین نقض وخیم توافق چهارجانبه 16اوت 2012 بین دولت آمریكا، ملل متحد، دولت عراق و ساكنان اشرف است كه دولت آمریكا در آن نسبت به «حمایت از سلامت و امنیت ساكنان تا زمانی كه آخرین نفر ساكنان عراق را ترك كند» و حل مسائلی در «كمپ لیبرتی كه به طور مادی روی زندگی روزانه ساكنان اثر دارد،  شامل یك مكانیزم با دوام برای تأمین آب و برق» متعهد می شود. چیزی كه وزارتخارجه آمریكا بار دیگر نیز در اطلاعیه 29 اوت 2012 خود نسبت به آن متعهد شد.

مقاومت ایران با توجه به نكات فوق خواستار دخالت فوری آمریكا و ملل متحد است تا متناسب با وظایف قانونی و تعهدات مكرر و مكتوبشان درباره امنیت و سلامت ساكنان لیبرتی برای پایان دادن به این محاصره جایتكارانه اقدام كنند و اجازه ندهند، دولت عراق با این اقدامهای سركوبگرانه برای یك كشتار بزرگ دیگر زمینه سازی كند.

 

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

26 اسفند 1392  ( 17 مارس 2014 )