درباره شورای ملی مقاومت

در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ ، سالروز قیام مردم ایران در حمایت از دکتر محمد مصدق، و یک ماه پس از آغاز اعدامهای دستجمعی مخالفان تشکیل شورای ملی مقاومت توسط آقای مسعود رجوی، رهبر وقت سازمان مجاهدین خلق ایران، در تهران برای ائتلاف همه نیروهای دمکراتیک مخالف رژیم ولایت فقیه به منظور سرنگونی این رژیم و استقرار دمکراسی در ایران اعلام شد.

 

پیرامون استعفای غیرمترقبه دو تن از اعضا

مشاهده و دانلود سند

در بیانیه اجلاس میاندوره‌یی شورای ملی مقاومت در ۱۷ خرداد، مقرر شده بود مسائل مربوط به استعفای غیرمترقبه آقایان محمدرضا روحانی و کریم قصیم متعاقبا در یک بیانیه تفصیلی به اطلاع عموم برسد تا با شفاف شدن هرچه بهتر رویدادها، صف دوست و دشمن از یکدیگر به خوبی قابل تمیز باشد. بدین منظور گزارش حاضر با مراعات ماده ۴ آئین نامه با استفاده از اسناد موجود در آرشیو دبیرخانه شورا در اجلاس روزهای ۶ و ۷ تیرماه بررسی و تصویب شد.

استعفای این دو عضو شورا، ده روز قبل از انتخابات رژیم و دو هفته قبل از گردهمایی سالانه مقاومت، بدون کمترین اطلاع قبلی یا درخواست نشست درباره امور جاری شورا و کمیسیونهای آن (طبق ماده ۷ آئین‌نامه)، با رو پنهان کردن یکماهه، با بی‌جواب گذاشتن همه دعوتها و تماسهای شواریی و حاضر نشدن در جلسان هفتگی اعضا در محل دبیرخانه، بسیار شک برانگیز می‌نمود.

استعفا البته یک حق انکارناپذیر است و در تاریخچه شوار موارد و نمونه‌های متعددی وجود دارد که آقایان از آن مطلعند. اما شیوه کار و ادعاهای مطرح شده در متن استعفا، خاطرات تلخی را در تاریخچه شوار از «چنگ انداختن بیش از پیش دشمن ضد بشری بر شورای ملی مقاومت ایران به عنوان تنها جایگزین دموکراتیک» تداعی می‌کرد،